<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Ramazan &#8211; Mustafa Armağan &#8211; Kişisel Web Sitesi</title>
	<atom:link href="http://www.mustafaarmagan.com.tr/etiket/ramazan/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr</link>
	<description>Tarihle Birlikte Düşünmek...</description>
	<lastBuildDate>Tue, 11 Jun 2019 14:17:44 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.0.8</generator>

<image>
	<url>http://www.mustafaarmagan.com.tr/wp-content/uploads/2017/11/cropped-mustafa-armagan-icon-32x32.png</url>
	<title>Ramazan &#8211; Mustafa Armağan &#8211; Kişisel Web Sitesi</title>
	<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Bayramların Unutulan Tadı</title>
		<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr/guncel-yazilar/bayramlarin-unutulan-tadi/</link>
					<comments>http://www.mustafaarmagan.com.tr/guncel-yazilar/bayramlarin-unutulan-tadi/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Mustafa Armağan]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 11 Jun 2019 14:17:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Güncel Yazılar]]></category>
		<category><![CDATA[bayram]]></category>
		<category><![CDATA[islam medeniyeti]]></category>
		<category><![CDATA[Ramazan]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.mustafaarmagan.com.tr/?p=8607</guid>

					<description><![CDATA[Üniversite yıllarımdaydı. Yaz tatiline denk gelen bir bayram günü aldığım tebrik kartı beni ne kadar sürurlandırmışsa arkasını okuduğumda da o kadar kederlendirmişti. Bir “radikal” arkadaşımdan gelen karpostalda o bayram gününü bana zehir edecek bütün kelimeler yan yana getirilmişti. İşte Afganistan’da mücahitler emperyalizme karşı savaşırken, İsrail zulmü altında Filistinliler inim inim inlerken, dünyanın dört bir tarafındaki Müslümanlar küfre karşı ölümüne cihat bayrağını açarken biz hangi yüzle bayram yapabiliyorduk? Hangi hakla lokumlara dudaklarımızı uzatabiliyor, hangi yüzle bayram namazı kılabiliyorduk? Karttaki, her biri ucu ateşli birer oka benzeyen kelimeler o bayram günü nasıl içime oturmuştu anlatamam… Doğruydu söylenenler gerçi… Her zaman bilincinde olmalıydık başka coğrafyalardaki Müslümanların. “Dicle nehrinin kenarında otlayan koyundan”dan sorumluluk duyma, bir metafor olmaktan çıkmış, hepimizi bağlayan çetin bir bukağıya dönüşmüştü. Peki ama ‘biz’ kimdik? Neden her şeyin sorumlusu ‘biz’ olacaktık? Neden şu koca dünyada olan biten her şeyden acizliğimizi sorumlu tutuyor ve mütemadiyen hüzünlenip kederleniyor, dünyayı kendimize zehir ediyorduk? Cumaya gitmeyelim, halifemiz geri gelinceye kadar… Tamam. Öğrenci kredilerini almayalım içine faiz karışmıştır… Tamam. Çağrı filmine gitmeyelim, çünkü o sinemanın sahipleri bizden kazandıkları paralarla gayri İslamî filmler getirip milleti zehirleyeceklerdir… Tamam. İyi güzel de, hayat hep muhalefetle, karşı çıkışlarla, isyanları oynamakla geçmiyordu ki! Düğünlerimizi bile adeta cenaze merasimlerine dönüştüren, her biri birer sürûr kaynağı olan geleneksel camileri “Dırâr mescidi” diye karşısına alan, tesbih çekmeyi bir çırpıda haram kefesine yerleştiren bizler bu yeknesak hayat çarkının içerisinde tek nefes alınacak, mes’ut olunacak zaman kırıntıları olan bayramları da birbirimize zehir etmeye yeminliydik sanki. Niçin hep ret, hep olumsuzlama, hep yeis? Taşıyamayacağımız yükleri, Cenab-ı Allah bile üzerimize yüklemekten kaçınmışken ezileceğimizi bile bile sırtımızı bütün âlem-i İslam’ın kötü giden ahvalinin altına uzatmak niyeydi? Hayatı önce en yakın çevremizden başlayarak ibadete, ibadeti de lezzete, hatta şevke dönüştürecek mütevazı formüller arayacak yerde tam tersini yapmak ve İslam’ı sadece mantık/ters–mantık düzeyinde, yani rasyonel bir sistem imiş gibi algılamak bizi tam da kaçındığımız şeye, yürürlükteki “düzen”in mantığına teslim etmeyecek miydi? Hayatı yaşanmaya değer kılmanın yolunu dininin içerisinden geçirmeyen bir nesil, sonuçta aklileştirerek savunduğu dini, mevcud hayatın pençesine teslim etmekte gecikmeyecekti. Nitekim yıllar sonra, bir zamanlar devlet memuru olmayı istikrahla yaftalayan ve kart yollayarak o bayram günümü zehir eden arkadaşımın hem de hakimlik sınavına girdiğini öğrenince çok da şaşırmadım. Çünkü o da neslimin kısm-ı azamı gibi hayatın güzelliklerine küsmüş, metinlere kapanmış bir ferd-i naçardı neticede. Ama güzel, yaşanmaya değer bir hayatın burada ve şimdi anlamlandırılması yerine hep ertelenmesi, meçhul bir istikbalde mesiyanik saat çalar çalmaz nasıl olsa her şeyin bir anda düzeleceğinin varsayılması ve güncel hayatın ve sorunların hep gündemin dışına itilmesi sonucunda iyi kötü bütünselliği olan, buna karşılık “yaşanmayan”, battal bir inanç tarzı ile yaşamaya çalıştığımızın farkına varacaktık enikonu. Ancak bütün bu retler, itirazlar, muhalefetler, hayata küskünlükler bizim mühim bir tarafımızı cılızlaştırmış, yumuşatmış ve korumasız bırakmaya yetmişti. Ve o menfezdendir ki, fırsatını buldukça daha önce reddettiklerimiz birer birer avdet edecekti. Bayramın tadını bile kendisine ve birbirimize haram etmeyi vazife bilmiş bir nesildik biz anlayacağınız. Bu yüzden belki de, herkesten çok ihtiyacımız var bayramların bir zamanlar kaçtığımız tadına varmaya. Şüphesiz Bosna’yı, Çeçenistan’ı, Filistin’i, Somali’yi unutmayacak, bilincimizi daima diri tutacağız. Eyvallah ama bunlar kadar, sorunları ve güzellikleri ile yaşamanın da İslam’ın bir emri olduğunu bilmezden gelemeyiz. Düşünceyi İslamlaştırmak eğer hayatı İslamlaştırmayı intaç etmiyorsa akibet, sadece hüsran olacaktır. Hadi, büyüklerinizin ve komşunuzun kapısını çalın da ikram edilecek birer lokumla ağzınızı tatlandırın ya da çoluk çocuk toplanıp bir lunaparka gönlünüzce eğlenmeye gidin bu bayram. Elma şekeri yalayın, dönme dolaba binin, mezarlıkları, türbe ve camileri de ziyaret etmeyi ihmal etmeyin. Belki biraz başınız dönecek, aşırı şeker karaciğerinizi zorlayacak, bayramlık pantolonunuzun ütüsü bozulacaktır; ama olsun. Belki de kaybettiğimiz, o her birini bir dağ doruğuna tırmanma temrini gibi yaşadığımız eski bayramlardan bir nefha düşer de içinize, ferahlarsınız. Sonra da Rabbimize Kitab’ından bir dua ile hep birlikte yakarırız: “Allah’ım! Bize taşıyamayacağımız yükü yükleme!” Amin…]]></description>
		
					<wfw:commentRss>http://www.mustafaarmagan.com.tr/guncel-yazilar/bayramlarin-unutulan-tadi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ramazan’ı tahtından indirdik</title>
		<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/ramazani-tahtindan-indirdik/</link>
					<comments>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/ramazani-tahtindan-indirdik/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Mustafa Armağan]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 16 Aug 2012 10:53:15 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Genel]]></category>
		<category><![CDATA[Söyleşi]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Armağan Söyleşi]]></category>
		<category><![CDATA[Ramazan]]></category>
		<category><![CDATA[Star Gazetesi]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.mustafaarmagan.com.tr/?p=6216</guid>

					<description><![CDATA[Ramazan’ı tahtından indirdik! 1 Ramazan dendiğinde zihninizde ne canlanır? Sizce, nedir ramazan yahut ne değildir? Ramazan denilince bakıyorum da ilahiyatçılarımız bile eski Ramazanlarda reçel, sucuk ve pastırma küplerinden söz etmeye başladılar. İftar ve sahur menüleri de indirime giriyor! Okuyoruz. Demek ki manevi bir asansör olması gereken orucun da maddileştirilmesi böyle oluyor. Ramazan deyince şeytanın bizi yeryüzüne mıhlayan ağırlığından kurtaracak bir hafiflik gelmeli akla. Yemekten ve içmekten özgür olma… 2 Oruç tutmak, sizce salt yemekten ve içmekten uzak durmak mıdır? Açlık ve susuzluk işin ilk basamağı. Onun ardından çıkılacak uzunca ve sarp bir yol var ki, ona kendini yenmek diyoruz. Ramazan bize kendini yenen insanı yetiştirmenin yöntemlerini öğretir. Maalesef kendine yenilenlerin kurduğu bir maddi uygarlıkta Ramazanın mesajı bize yıldızlar kadar uzak. 3 Sizce Ramazanla birlikte özellikle de ‘yardımlaşma’ olgusunun belirgin bir biçimde öne çıkmasının sebebi nedir? Bir gün Efendimiz’in (sas) evine gelen gelen kişi kurbandan pay istiyor. Hz. Ayşe gelen şahsa kurbanın üçte ikisini veriyor ve ‘Biri bize kaldı’ diyor. Bunun üzerine Efendimiz, ‘Hayır, asıl verdiğimiz ikisi bize kaldı’ diye düzeltiyor. Biz vermeyi kayıp, almayı kazanç gören kapitalist anlayışın etkisiyle olsa gerek asıl kazancın nerede olduğundan gafil bulunuyoruz. Asıl yatırım, ahrete yapılandır anlayışıyla bakılınca perde kalkmaya başlar. Ramazan bu perdeyi kaldırmamıza yardımcı olduğu için ‘Ramazan-ı Şerif’tir. 4 Oruç tutmanın ‘bilimsel’ olarak da ‘çok iyi’ ve ‘çok yararlı’ olduğu yönündeki yaklaşımları nasıl karşılıyorsunuz? Oruç tutmak vücuttan ziyade nefse ve ruha iyi gelir, bir. Yararlı olmasaydı oruç tutmayacak mıydık? İki. Ramazan bir ‘yeme ayı’ değil, bir yememe ayıdır, üç. Ramazan oruçtan ibaret değildir, dört. Mesela itikâf sünnetini neden kimse hatırlamaz veya hatırlatmaz? O da Ramazanın ayrılmaz bir parçasıdır halbuki. 5 Bir Ramazan klasiği vardır malumunuz… “Nerede o eski Ramazanlar!”  Sahi sorun nerededir? Zamanda mı yoksa geçen zamanla birlikte değişen algılarda mı? İnanın, her nesil “Nerede o eski Ramazanlar!”  sözünü söylemiştir. Bize mahsus bir söz değildir yani. Ancak Ramazan, sadece şekil ve kalıp olarak eskide yaşanır, yeni şartlarda yaşanmaz demenin bir başka yolu olmamalı bu ifade. Oruç, Kur’an, ibadet… Bunlar hep yaşayacak, kıyafetleri değişse de. Bence asıl kaybolanın farkına varamıyoruz. Ramazanı tahtından indirdik biz. Onbir Ayın sultanı diyoruz değil mi? Bu söz aslında Ramazanın hayatımızı yönettiğini, yönetmesi gerektiğini anlatır. Peki soruyorum: 11 ayımızı Ramazan mı yönetiyor? İşte bu soruya olumlu cevap veren insanlar çoğalınca hakiki Ramazanları idrak etmeye doğru adım atacağız. 6 İlk orucunuzun sizin için anlamı neydi? O günü nasıl tamamlamıştınız? Bursa’da oturuyorduk. Bir kış Ramazanı olduğunu gayet iyi hatırlıyorum. Daha önce ‘yarım oruç’ tutmuştum gerçi ama tam gün hiç tutamam zannediyordum. Sabrettim ve iftar vaktinde orucun adeta benden doğduğunu hissettim. O gün bugündür baba-oğul gibi geçinip gidiyoruz. 7 Bir Ramazan hatıranız? Fatih Camii’nin içinde açtığım iftarları hiç unutmuyorum. Zeytin, peynir, hurmayla iftar açıp hemen namaza durmak ve camiden hafiflemiş olarak çıkmak tarif edilmez bir güzellikti. Caddede restoranların içi, yemekten bitap düşmüş insanlarla doluydu ama ben hala yeme özgürlüğüne sahiptim! 8 Ramazan ayına girildiğinde bazıları için ilginç bir biçimde Ramazan Eğlenceleri’ de gündeme geliyor. Ramazanla eğlence arasında nasıl bir bağ vardır sizce? Ya da var mıdır? Kantolar, ortaoyunları, düetler, tiyatro kumpanyaları, Hayalî Küçük Ali&#8217;ler, Jerfin Hanımlar, Direklerarası&#8217;nın türlü eğlence mekânları ve kadınların göz süzerek gönül avladıkları, erkeklerin piyasa yaptıkları Ramazan akşamları&#8230; Ne İstanbul tarih boyunca böyle eğlendi, ne de bunlar varken bile İstanbul halkının tamamı piyasa yapıyordu. TRT’nin Darülbedayicilerle el ele verip bizi içine soktuğu bu sahte tarihi izale babında şunu söyleyeyim ki, Ramazan’da eğlence vardı ama farklıydı. Mesela Kur’an okuyarak veya teravih kılarak da ‘eğlenebilir’ bir Müslüman! 9 Elektriğin olmadığı zamanlarda ‘mahya’ muhteşem bir sanat eseri olarak arz-ı endam ederdi Ramazanlarda. Hatta kimi batılı entelektüeller, tanık oldukları bu sahneyi, “gökten yıldızları koparıp iki minare arasına dizmek’ şeklinde tasvir etmişler. Size bir mahya yazma imkânı verilseydi, ne yazmak isterdiniz? “Alemlere rahmet!” Son olarak:  Sizin eklemek istediğiniz başka bir şey var mı? Asıl bayramın Ramazanda bulunduğunu unutmayalım. Söyleşi: NİHAT NASIR http://www.stargazete.com/ramazan/ramazani-tahtindan-indirdik/haber-665529]]></description>
		
					<wfw:commentRss>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/ramazani-tahtindan-indirdik/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
