<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Sivas Kongresi &#8211; Mustafa Armağan &#8211; Kişisel Web Sitesi</title>
	<atom:link href="http://www.mustafaarmagan.com.tr/etiket/sivas-kongresi/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr</link>
	<description>Tarihle Birlikte Düşünmek...</description>
	<lastBuildDate>Sun, 08 Sep 2013 09:23:39 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.0.8</generator>

<image>
	<url>http://www.mustafaarmagan.com.tr/wp-content/uploads/2017/11/cropped-mustafa-armagan-icon-32x32.png</url>
	<title>Sivas Kongresi &#8211; Mustafa Armağan &#8211; Kişisel Web Sitesi</title>
	<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Sivas Kongresi’nin ABD’ye gönderdiği mektup Nutuk’ta neden yer almadı?</title>
		<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/sivas-kongresinin-abdye-gonderdigi-mektup-nutukta-neden-yer-almadi/</link>
					<comments>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/sivas-kongresinin-abdye-gonderdigi-mektup-nutukta-neden-yer-almadi/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Mustafa Armağan]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Sep 2013 09:23:39 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Genel]]></category>
		<category><![CDATA[Yazılar]]></category>
		<category><![CDATA[ABD]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Fuat Cebesoy]]></category>
		<category><![CDATA[Erzurum Kongresi]]></category>
		<category><![CDATA[Hoover Enstitüsü]]></category>
		<category><![CDATA[Nutuk]]></category>
		<category><![CDATA[Rauf Orbay]]></category>
		<category><![CDATA[Sivas Kongresi]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.mustafaarmagan.com.tr/?p=7519</guid>

					<description><![CDATA[Tarihin çöplüğünden hangi parçaları çıkarıp incelemeliydim?” diye soruyor Michel de Certeau ve ekliyor: “Çöplükleri karıştırdım, kütüphanelerin araştırma salonlarında, yani çok eski cesetlerin ‘muhafaza edildiği’, elden ele gezdirildiği bu mağaralarda saatlerimi geçirdim. Öğrendim ki, bütün bu geçmişte gizlenen ve bize karşı direnen belli bir yapılanma var.” Filozof, yakın tarihimizin halini anlatmış sanki. Bir enkazın, hatta çöplüğün içinden parçalar arayanlara benziyoruz. Hâlâ; ve galiba uzunca bir süre de böyle olacak. Sıkı durun! Zira Nutuk’ta ‘Gönderilebilip gönderilmediğini hatırlamıyorum’ cümlesiyle üstü örtülmek istenen ‘muzır’ bir belgenin Sivas Kongresi tutanaklarındaki Osmanlıca orijinaline ulaşmış durumdayım. (Kongre tutanaklarını gün yüzüne çıkaran Recep Toparlı ve basımına destek olan Sivas Belediyesi Başkanı Doğan Ürgüp’e okkalı bir teşekkür boynumuzun borcu. Buruciye Yayınları’na da elbette.) İşte Sivas Kongresi’nden ABD Senatosu’na gönderilen ve gelip Osmanlı ülkesinin durumunu inceleyip “manda” diyemedikleri için “müzaheret”te bulunup bulunmayacaklarına karar vermelerini isteyen o telgrafın hikâyesi&#8230; 1919 Eylül’ünün 4. günü perşembeye rastlıyordu. Sivas Kongresi öğleden sonra saat 3’te açılacaktı. Başkan seçilen Mustafa Kemal Paşa açış nutkunu “Heyetin başarılı olması temennilerini Allah’ın huzuruna yükseltirim” sözleriyle noktalamıştı. Bir ay önce sona eren Erzurum Kongresi’nden sonra ikinci büyük adım atılacaktı. &#160; Telgrafın ‘ıslak imzalı’ orijinal kopyası Stanford Üniversitesi Hoover Enstitüsü’nde çıktı. Altta Mustafa Kemal Paşa, Rauf Bey ve diğerlerinin Latin harfli imzaları okunuyor. Yalnız Erzurum beyannamesinin 7. maddesine konulan “milliyet esaslarına saygılı ve ülkemize karşı istila emeli beslemeyen herhangi devletin fennî, sınaî, iktisadî yardımını memnuniyetle karşılarız” ifadesindeki ‘devletin’ hangisi olduğu sorulmaz genellikle. Üstü örtülmeye çalışılsa da, kastedilenin ABD olduğu kesindir. Aynı madde Sivas Kongresi’nde de gündeme gelmişti. O kadar ki, Amerika’dan talep edilecek olan ‘manda’ya manda denilip denilemeyeceği bile tartışılmıştı. Ancak Sivas beyannamesinin 7. maddesine de aynen kurulacak olan bu garip ifadenin ardından öyle bir karar alınmıştı ki, sonucunda ABD Senatosu’na bir telgraf çekilecek ve açıkça yardım istenilecekti. Resmi tarihi rahatsız eden telgraf Ancak bu telgraf uzun yıllar unutturulmaya çalışılmış, varlığı dilden dile dolaşmış ve nihayet Demokrat Parti devrinin sonlarına doğru eski Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Tevfik Bıyıklıoğlu’nun çabalarıyla Senato Arşivi’ndeki orijinaline ulaşılabilmişti. Derken inkılâp tarihi kitaplarımıza girmemekte hâlâ inat eden belgenin bizzat M.Kemal Paşa ve Rauf Bey vd. imzalı nüshasına Hoover Enstitüsü’nde ulaşılacaktı. Şimdi onu Sivas Kongresi’nin Osmanlıca kaleme alınmış resmi tutanaklarından okuma imkânımız var. Böylece Sivas’tan Washington’a çekilen telgrafın bütün nüshaları elimizde. Ancak telgraf neden saklanmıştı? Sebebi basit: 1927 tarihli Nutuk’taki kurguya ters düştüğü için. ABD’ye “Gelin, tarafsız bir devlet gözüyle imparatorluğun her tarafında inceleme yapın”, denilmesi yeni inşa edilmeye çalışılan Tarih’e aykırı düşüyordu zira. Nitekim Nutuk’ta ABD’den Anadolu’ya bir heyet çağrılması teklifinden şöyle bahsedilir: “Kongre başkanlık divanının imzalarıyla bu yolda bir mektup hazırlandığını hatırlıyorsam da, bu mektubun gönderilebilip gönderilmediğini pek iyi hatırlamıyorum. Esasen bu mektuba özel olarak önem atfetmiş değildim.” Ancak Nutuk her şey değildir ve tarihi ondan başlatıp onda bitiren takımın tarihçilikte amatör bile olamayacağını bilmek için tahsile ihtiyaç yoktur. İnkılâp tarihçilerimizin dikkatinden kaçan bir belge, aslında Mustafa Kemal’in kafasında daha telgraftan bir ay önce, 12 Ağustos 1919’da “manda” fikrinin yer ettiğini göstermektedir. Mustafa Kemal, Ali Fuat (Cebesoy) Paşa’ya aynen şunları yazmış: “Erzurum Kongresi’nin Amerikan mandaterliği hakkında yazılabilecek şey ancak kongre beyannamesinin 7. maddesinin içerdiği ima ve açıklıktan ibarettir. Daha fazlası kabil olmadı.” (Cebesoy, Kuva-yı Milliye’nin İçyüzü, Temel: 2002, s. 106-7.) Atatürkçülüğünden kimsenin şüphe edemeyeceği Prof. Sina Akşin bile Sivas’ta kongreye başkanlık eden M.Kemal’in manda meselesi tartışılırken seyirci kalışını garipsemektedir. Nitekim tutanaklardaki şu sözler de Kemal Paşa’ya aittir: “Eğer her halde biz yardıma muhtaçsak bu yardımın Amerika tarafından yapılmasını tercih ederiz, bu cihet arzu ve temenni edilir. Bununla beraber iç ve dış bağımsızlığımızı da kaybetmek istemiyoruz” (s. 89). Şimdi gelelim telgrafın ne dediğine: Sivas Kongresi tutanaklarındaki metnin son paragrafının sadeleştirilmişi şöyle: ABD’li gözüyle Sivas Kongresi “Sivas Kongresi’nin başlıca kararlarından olup bugün oybirliğiyle kabul ettiği bir karara dayanarak Amerika Senatosu’ndan özel bir heyetin Osmanlı memleketlerine gönderilmesini ve bu suretle memleketimiz ahalisi hakkında Avrupa tarafından körü körüne bir karar alınıp barışın o suretle kararlaştırılmasından önce “Memalik-i Şahane”nin (Osmanlı topraklarının) söz konusu heyet tarafından baştan başa ziyaret edilip bugünkü gerçek durumun her türlü çıkar hissinden azade ve tarafsız bir kılı kırk yaran bakışla incelenmesini insanlığın sükûnu ve adalet hakkı namına rica eder.” Evet, rica ederiz. Ancak ABD nedense bu ricaya cevap vermez. Belki de o sırada Türkiye’de bulunan Harbord heyetinin aynı görevle gönderilmiş olmasını yeterli saymıştır. Nitekim Harbord’un verdiği rapor da Türkiye mandasını kabul etmenin aleyhindedir. Bizzat ulusalcıların yayın organı Kaynak Yayınları arasında çıkan Dr. Deniz Bilgen’in “ABD’li Gözüyle Sivas Kongresi” adlı kitabında telgrafın Mustafa Kemal’de rahatsızlık yarattığını, Damat Ferid’in bile bağımsızlıktan bahsettiği bir zamanda Sivas’tan “müzaheret” (mandanın sulandırılmışı) talebinin çıkmasının kamuoyu desteğini kaybettireceği uyarılarının yapıldığını belirtir. Nitekim Kongre’ye katılmasına izin verilen tek yabancı gazeteci Brown, M.Kemal Paşa’nın kendisine şöyle dediğini yazacaktır: “Türkiye, Amerika’nın yardıma gelmesini istiyor… Amerika bunu kabul ederse sizi temin ederim ki, Türkiye, Amerika’nın bütün şartlarını kabul edecek. Sivas Kongresi doğrudan ABD mandasını kabul etmek istemiyor, çünkü evvela biz ABD’nin bunu kabul edip etmeyeceğinden emin değiliz.” (Bilgen, s. 190) Ne demişti filozofumuz? Bütün bu geçmişte gizlenen ve bize karşı direnen belli bir yapılanma var.” Sivas Kongresi tutanaklarında “gizlenen” ve bize karşı “direnen” o yapılanmayı buldunuz mu acaba? 08 Eylül 2013, Pazar]]></description>
		
					<wfw:commentRss>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/sivas-kongresinin-abdye-gonderdigi-mektup-nutukta-neden-yer-almadi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>2</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Nurlu 1920 ruhuna dönüş</title>
		<link>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/nurlu-1920-ruhuna-donus/</link>
					<comments>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/nurlu-1920-ruhuna-donus/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Mustafa Armağan]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 07 Apr 2013 12:04:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Genel]]></category>
		<category><![CDATA[Yazılar]]></category>
		<category><![CDATA[1920 Ruhu]]></category>
		<category><![CDATA[23 Nisan]]></category>
		<category><![CDATA[Akil İnsanlar]]></category>
		<category><![CDATA[Erzurum Kongresi]]></category>
		<category><![CDATA[Milli Mücadele]]></category>
		<category><![CDATA[Sivas Kongresi]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.mustafaarmagan.com.tr/?p=6475</guid>

					<description><![CDATA[Tarihin bir uydu gibi etrafımızda dolaştığı zamanlardan geçiyoruz. Gün geçmiyor ki, tarih bize birkaç kere göz kırpmasın. Mesela bir zamanlar telaffuzu dahi ciddi bir mesele olan “Kürt sorunu”nun çözümü için hükümet kanadından ortaya atılan tekliflerden birisi “23 Nisan Ruhu” olmuş. AK Parti Grup Başkan Vekili Mahir Ünal tarafından gündeme getirilen önergede hedefin “23 Nisan 1920’de TBMM açılırken tasavvur (ve) tahayyül edilen Büyük Türkiye ideali” olduğu dile getirilmiş. Peki gerçekten de “1920 Ruhu” diye bir şey var mı? Büyük Millet Meclisi 23 Nisan’da hangi ruhla açılmıştır? Tarih şaşırtmayı sever: Mesela Ankara Meclisi’nin adı başlangıçta Türkiye Büyük Millet Meclisi değil, Büyük Millet Meclisi’ydi. “Türkiye” kelimesi ismin başına daha sonra getirilecektir. Bence yakın tarihi yeniden yazarken bu nokta üzerinde durmak gerekir. Neden “Türkiye” kelimesi yoktu ve neden “Büyük”tü? İsmin nasıl konulduğunu Kemal Zeki Gençosman “İhtilal Meclisi (1980) adlı kitabının sunuşunda şöyle anlatır: “Bir gün, bu odada (Ankara Valiliği’nin makam odasında), kurulacak Meclis’e ad aranıyordu. Kimileri “Meclis-i Kebir desek ya da Meclis-i Milli-i Kebir adını versek.” diye önerdiler. Bu adları fazla Osmanlı bulanlar içinde Asya’dan ad önerenler oldu: “Meclisimizin adı acaba Kurultay olsa!” Mustafa Kemal Paşa sessiz, önerileri dinliyordu. Sonunda “Efendiler, dedi, siz ne ad verirseniz veriniz, millet gene de burada bir Millet Meclisi toplanmasını bekleyecektir.” Meclis’in adı konulmuştu: Millet Meclisi! “Büyük” sıfatı, daha sonra ve bir karara dayanmadan bu adın başına adeta kendiliğinden gelip oturacak ve (…) bir gün sonra da İkinci Başkan Celaleddin Arif Bey adı şöyle tescil edecekti: “Yüce Meclis’in adı Sayın Kurul’unuzca Büyük Millet Meclisi olarak kabul edilmiştir.” Burada dikkatimizi çekmesi gereken noktanın ne üyelerin, ne de Mustafa Kemal Paşa’nın aklına Meclis’in adının başına “Türkiye” gibi Türklüğü vurgulayan bir kelimenin getirilmesini teklif etmeyişleridir. (Bu arada Meclis’e “Büyük” (Kebir) denilmesinin sebebi, bunun hem İstanbul, hem de Ankara’daki “Meclisler”den oluşan büyük, yani olağanüstü bir meclis olduğunu beyan etmek içindi. 1923’te tek seçimle gelen meclise dönüşmesine rağmen bu sıfat ismine ekli kaldı bugüne kadar.) Tarih 1 Eylül 1925. 1. Türk Tıp Kongresi’nin Fahri Başkanı Başbakan İsmet İnönü, Meclis kürsüsünde kongrenin açılış konuşmasını yapıyor. Arkasında Şûrâ Sûresi’nin 38. ayeti Hattat Hulusi Efendi’nin talik hattıyla tarihin kapalı bir perdesini daha açıyor. Sivas ve Erzurum kongreleri Peki Meclis açılırken Türkiye kelimesinin gündeme gelmeyişini nasıl yorumlamak gerekir? Bunun cevabını hem Erzurum, hem de Sivas Kong-releri’nin bildirilerinde aramalıyız. Erzurum Kongresi bildirisinin çarpıtılmamış halinin ilk maddesinde Trabzon’dan Van’a kadarki bölgede yaşayan bütün Müslüman unsurların birbirine karşılıklı fedakârlık duygusuyla dolu olup yine birbirinin ırkî ve sosyal durumlarına saygılı öz kardeş olduklarına vurgu yapılıyordu. Burada kastedilenin Türkler ve Kürtler olduğunu kongre tutanaklarından öğreniyoruz. Elbette diğer Müslüman unsurlar da vardı ama asıl ağırlık, öz kardeş olduklarının altı çizilen Türkler ve Kürtlerdi. Sivas Kongresi’nin ilk iki maddesi Erzurum Kongresi’nin hemen hemen aynıdır. Öte yandan 6. madde şaşırtıcı bir mesaj bile vermektedir. Şunu: “Mondros Mütarekesi’nin imzalandığı tarihteki (30 Ekim 1918) sınırımız içinde kalıp ezici Müslüman çoğunluğun oturduğu kültürel ve medenî üstünlüğü Müslümanlara ait bulunan toprak birliğimizin bölünmesi planından tamamen feragat ederek bu topraklar üzerindeki tarihî, ırkî, dinî ve coğrafî haklarımıza riayet edilmesini ve buna aykırı girişimlerin iptalini ve bu suretle hak ve adalete dayalı bir karar alınmasını bekleriz.” Bu maddede yine Türkler ve Kürtlerin ortak tarihlerine, ırklarına, dinlerine ve coğrafyalarına gönderme yapılmış olması ilginçtir ama metinde asla “Türk” kelimesinin geçmemesi daha ilginçtir. Milli Mücadele’de cepheye silah taşıyan Anadolu’nun bu saf insanları Türk-Kürt demeden halifeyi, padişahı ve İslamiyet’i düşman işgalinden kurtaracakları ümidiyle çalışmışlardı. Derken Büyük Millet Meclisi’nin açılışından bir gün önce, 22 Nisan 1920 günü Heyet-i Temsiliye adına Mustafa Kemal Paşa imzalı genelgeyle karşılaşırız. Genelge “Allah’ın lutfuyla” (“bimennihi’l-kerim”) diye başlıyor ve Büyük Millet Meclisi’nin Cuma günü Ankara’da açılacağı belirtiliyordu. Hatta açılışın özellikle Cuma gününe rastlatıldığı, bunun da o günün mübarekliğinden istifade etmek için yapıldığı, Cuma namazı Hacı Bayram Camii’nde kılınarak “Kur’an ve namazın nurlarından (envâr) yararlanılacağı” ifade edilmektedir. Devam edelim: Namazdan sonra Peygamber Efendimiz’in (sas) sakallarını (“lihye-i saadet”) ve Sancağ-ı Şerif’i taşıyarak Meclis’e gidilecek ama içeri girilmeden önce dua okunacak ve kurbanlar kesilecektir vs. vs. 23 Nisan 1920 böyle “Nurlu” bir gündü işte! Hatta o nurlu günün hatırasına hattat Hulusi Efendi’ye iki talik tablo yazdırılacaktır. Birincisi ve daha fazla görüleni, “Hakimiyet milletindir” tablosudur. İkincisi ve neredeyse kayıp olanı ise “Ve emruhum şûrâ beynehum” ayetidir. Ayet, “Onların işleri aralarında istişare iledir” mealindedir. Ben bu levhanın Cumhuriyet’ten sonra kaldırıldığını sanıyordum ama geçenlerde elime geçen bir kitapta 1925 baharına kadar Meclis salonunda asılı durduğunu öğrendim. Demek ki, 1925 yılına kadar Meclis’imize bir ayet gözetmenlik yapabiliyormuş. Sonra ne mi oldu? Tabii ki müzeye kaldırıldı ve buna benzer fotoğraflar yok edildi. Neden peki? 1925’te süreç değişiyor 1925 yılı, öz kardeşliği, dinî atmosferi, nurları ortadan kaldıran, dinamitleyen bir sürecin başladığı tarihtir de ondan. Belki de bugün son kırıntıları 1925 civarında ortadan kaldırılan o ruhu yeniden fark edip zorla uzaklaştırıldığımız o çizgiye yeniden dönme vaktidir. Bu aynı zamanda tarihin de öz çizgisine dönme anıdır. Sevgili Erol Göka’nın deyişiyle aklın mayalanması için zorunlu bir ara durak&#8230; Bu ara durağın değerini iyi bilmemiz gerekiyor.]]></description>
		
					<wfw:commentRss>http://www.mustafaarmagan.com.tr/genel/nurlu-1920-ruhuna-donus/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>2</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
